Virginia bignon Campsis Radicans
Bignone Campsis radicans in de grond
Bignone Campsis radicans
Bignonvrucht Campsis radicans
Gele bignon Campsis radicans
Inhoud
Vind al ons advies in de Monstera-toepassing
Campsis radicans, de Virginia bignon
Inhoud
Vind al ons advies in de Monstera-toepassing
Wetenschappelijke classificatie
Familie
Bignoniaceae
Type
Bignone - Campsis
Soorten
Virginia bignon - Campsis radicans
Andere namen:Bignonia radicans, Gelseminum radicans, Tecoma radicans
Hoewel hij in het zuiden van de Verenigde Staten als invasief wordt beschouwd, wordt de Virginia bignon (Campsis radicans) elders in de tuin gekweekt als sierplant. Hij is erg gewild om zijn kleurrijke, nectardragende bloemen.
Hoe herken ik de Virginia bignone (Campsis radicans)?
Virginia bignone (Campsis radicans) is een houtachtige struik met een klimmende of opgaande groeiwijze. Hij vormt een afgeronde kluit van maximaal 5 meter in alle richtingen.
De bruin ontschorste stengels kunnen tot 10 m hoog worden. Ze hebben adventieve wortels. Net als stekels zorgen die ervoor dat hij zich kan vastklampen aan een muur of een steun om te klimmen.
Hoewel de Virginia bignone relatief snel groeit, moet je er niet op rekenen dat hij een haag vormt die je tegen nieuwsgierige blikken beschermt. Zijn donkergroene bladeren zijn bladverliezend. In de herfst vallen de bladeren af, die bestaan uit 7 tot 11 lancetvormige blaadjes.
De plant wordt het best gekweekt voor zijn bloei. Deze vindt plaats in de zomer en duurt tot het begin van de herfst. De bloemen verschijnen in trossen van 7 tot 10 aan het uiteinde van de stengels. De trompetvormige bloemen, met hun lange buisvormige kelk, zijn meestal oranje. Maar sommige variëteiten hebben zalmkleurige bloemen of bloemen met gele randen. Maar de kleur maakt niet uit! De bloemen zijn nectarhoudend en trekken vlinders en bestuivers aan.
In oktober verwelken de bloemen en veranderen ze in bruine peulen van 7 tot 10 cm lang. Elke peul bevat ongeveer honderd zaden die door de wind worden verspreid.
Is Virginia bignon (Campsis radicans) giftig?
Virginia bignone is giftig voor mens en dier, net als de verschillende hybriden waaruit het is ontstaan Bignon Campsis × tagliabueanax tagliabuana in het bijzonder). Het sap is irriterend en veroorzaakt jeuk als het in contact komt met de huid. De hele plant (bladeren, zaden, bloemen) is ook giftig bij inname.
Onze onderhoudstips
Is je Campsis radicans aan het verslijten en bloeit ze minder uitbundig? Knip de takken terug tot 30 of 50 cm om hem een tweede leven te geven.
Water geven
Virginia bignon heeft regelmatig water nodig. Maar zoals veel planten verdraagt de plant geen overvloed. Controleer of het oppervlak van de schimmel is opgedroogd (twee tot drie centimeter) voordat u water geeft. Als dit het geval is, gebruik dan kalkvrij water op kamertemperatuur. Je hoeft alleen de wortelkluit te bevochtigen, want de grond mag niet drassig worden.
Vergeet niet om het water dat in de schotel of plantenbak blijft staan, weg te gieten. Dit kan de wortels laten rotten.
Verpotten
Installeer je Campsis radicans in een geperforeerde pot. Je kunt een bed van kleibolletjes of grind toevoegen om de drainage te optimaliseren.
Als je een lat of staak hebt voorzien, kun je deze meteen in de pot plaatsen.
Bekleed de bodem van je pot met een drainerende ondergrond. Je kunt universele potgrond gebruiken of tuinaarde met een paar handjes zand.
Plant je Campsis radicans. Als je wilt dat je plant tegen een muur of boom opklimt, richt je de kluit op de steun. Voeg wat substraat toe, maar stop een paar centimeter van de rand om een drinkbak te vormen.
Leid de ranken naar hun steun. Druk neer en geef royaal water om luchtbellen te verwijderen en het wortelen aan te moedigen.
Bemesting
Om de groei van je Campsis radicans te bevorderen, gebruik je meststoffen in de lente en de zomer.
Gebruik een meststof voor bloeiende planten om de bloei te stimuleren.
Om de groei van je Campsis radicans te bevorderen, gebruik je meststoffen in de lente en de zomer.
Breng een dosis compost aan aan de voet van de plant.
Grootte
Je Campsis radicans is een krachtige plant. Je hoeft hem niet te snoeien, maar het zal voorkomen dat de plant invasief wordt.
Zoek de hoofdtakken die de structuur vormen tegen de muur, pergola of steun. Je hoeft ze niet te snoeien, tenzij je het silhouet weer in balans wilt brengen.
Verwijder in plaats daarvan
- Dode of zwakke takken;
- Takken die in het midden in elkaar verstrengeld raken en het licht blokkeren;
- Takken die in de verkeerde richting groeien;
- Scheuten aan de basis, als je de ontwikkeling onder controle wilt houden.
Je Campsis radicans zal bloeien op de scheuten van dit jaar. Je kunt daarom de zijscheuten van het vorige jaar (die al gebloeid hebben) boven de 2e of 3e knop terugknippen zonder de bloei in gevaar te brengen.
Gebruik altijd een schoon, scherp gereedschap om de genezing te vergemakkelijken en de verspreiding van ziekten te voorkomen.
Plantage
Wanneer het risico op vorst is geweken, is het tijd om te planten.
Week de wortelkluit van je Campsis radicans om hem te rehydrateren. Laat hem in het water staan tot er geen luchtbellen meer zijn.
Graaf een gat van 40 cm diep. Je kunt kleibolletjes of grind op de bodem leggen voor een betere drainage.
Plant je Campsis radicans, met het oppervlak van de kluit gelijk met de grond. Vul het gat op met tuinaarde. Je kunt een beetje zand toevoegen als je grond zwaar is.
Leid de stengels op hun steun om ze de weg te wijzen.
Mulch de grond om de planten koel te houden. Aanstampen en water geven om het wortelen te bevorderen.
Snoeien
Snoeien wordt uitgevoerd tijdens de sterke groeifase, meestal in de lente en vroege zomer.
Zoek een gezonde bloemloze stengel. Deze moet halfhoutig zijn, maar nog wel flexibel.
Snijd een stuk van tien tot vijftien centimeter af, net onder een knoop. Gebruik een schone, scherpe snoeischaar om de genezing te vergemakkelijken.
Verwijder de onderste bladeren en bewaar alleen het bovenste paar.
Giet wat stekcompost in een emmer. Plant je stek in het midden.
Dek af met een doorzichtige zak of plaats in een minikas. Voortplanting werkt het beste onder dekking. Plaats in een lichte kamer met een temperatuur van minstens 20°C.
Besproei het substraat om het vochtig te houden en belucht het elke dag een paar minuten.
Veelgestelde vragen
De bignon bloeit als hij minstens 3 of 4 jaar oud is. Als je plant niet bloeit, is dat waarschijnlijk omdat hij te jong is. Andere redenen, zoals slechte grond of te weinig licht, kunnen ook verklaren waarom hij niet bloeit. Tot slot bloeit de bignon op de takken van het huidige jaar. Te laat snoeien kan ervoor zorgen dat er geen bloemen verschijnen.
De meeste bignonsoorten zijn bladverliezend en verliezen hun bladeren in de winter. Er zijn echter enkele groenblijvende soorten, zoals de bignone met ranken(Bignonia capreolata).
Ziekten / Bedreigingen
Informatie
| Levenscyclus | Meerjarig |
| Loof | Bladverliezend |
| Blootstelling | |
| Substrats | |
| Plantmethoden |
Open grond In een pot In een vat |
| Categorieën | |
| Tags |
Beginner Invasief Bloemrijk Giftig |
| {Oorsprong]]1,Inf] Oorsprong |
Noord-Amerika |
| Winterhardheid (USDA) | 8a (-12,2°C ≤ T° < -9,4°C) |
| Bladkleur |
|
| Bloemkleur |
|
| Vruchtkleur |
|
Ontdek planten van dezelfde familie
Bignon Campsis × tagliabueana
Ontdek
Lees meer
