Strelitzia nicolai – Reuzenparadijsvogel

Van alle paradijsvogels is de Strelitzia nicolai zonder twijfel de grootste. In de kustbossen van Zuid-Afrika of in je woonkamer steekt deze plant uit de familie Strelitziaceae bijna alle andere soorten met kop en schouders bovenuit.

Hoe herken je de reusachtige paradijsvogelbloem, de Strelitzia nicolai?

In het wild wordt de Strelitzia nicolai wel tien meter hoog en heeft hij een spanwijdte van drie meter. Binnen en in een pot blijft hij beperkt tot twee meter hoogte.

Ondanks zijn rechtopstaande groeiwijze en zijn grote gestalte is de reuzenparadijsvogel geen boom, maar een kruidachtige plant. Hij heeft geen stam, maar houtachtige stengels. Na verloop van tijd verliezen deze hun bladeren aan de basis en laten ze hun lichtgrijze kleur zien.

De grijsgroene bladeren zitten met lange, dikke bladstelen aan de stengel vast. Ze groeien in een kroon in twee rijen. Ze staan afwisselend en zijn elliptisch van vorm, en worden bijna twee meter lang. De bladeren zijn leerachtig, maar kwetsbaar. Buiten worden ze verscheurd door de wind, de regen of zelfs hagel. Dan lijken ze op struisvogelveren of het blad van een palmboom.

In de zomer komen er zwarte en crèmekleurige bloemen tevoorschijn. Ze bestaan uit een groen schutblad waaruit lichte kelkblaadjes en donkere kroonblaadjes tevoorschijn komen. Hun vorm geeft een herinnering aan de kop van een exotische vogel en heeft de bijnaam 'paradijsvogel' geïnspireerd. In tegenstelling tot Strelitzia alba of de Berg Strelitzia heeft de Strelitzia nicolai een meervoudige bloeiwijze. Meerdere schutbladeren, met daarin meerdere bloemen, kunnen elkaar overlappen.

De wortels en zaden van de Strelitzia nicolai zijn licht giftig als je ze binnenkrijgt. Zorg ervoor dat kinderen en huisdieren uit de buurt van de plant blijven, vooral na de bloei.

Ziekten / Bedreigingen